Dag 25. Amsterdam - Maassluis

Donderdag 13 augustus.

Zoals gepland landen we heel erg op tijd (een half uur vroeger) om 13.00 uur op Schiphol. We hebben weer een goede vlucht gehad. Als we bij de uitgang komen staat Nico met de kinderen en zijn schoonouders daar om ons te begroeten.... Echt een leuke surprise!! Jammer dat we niet de tijd hebben om uitgebreid te kletsen, maar dat komt morgen helemaal goed.

We bellen met Sylvia waar ze ons komt op pikken en na een kwartiertje is ze er.
We worden op de hoogte gebracht van de laatste nieuwtjes en voor we het weten rijden we in Maassluis.

Altijd weer vreemd als je je eigen straat in komt rijden na zo'n lange reis en je weet dat het weer voorbij is.
Eenmaal thuis gaat de wasmachine op volle toeren en proberen we onze ogen open te houden tot de avond, maar dat valt niet mee.
We halen de nodige boodschappen in huis en rond 19.00 uur liggen we schoon en moe in dromenland in onze eigen bedje.

Wat gaan 25 dagen toch snel voorbij! We hebben weer een geweldige reis gemaakt.
We hebben onze favorieten hoogtepunten terug gezien maar ook nieuwe bezienswaardigheden in ons hart gesloten.

We zijn van bosrijke gebieden tot enorme woestijnen geweest en van rode, groen en grijze bergen tot de mooiste watervallen.
De steden verschillen onderling veel, elke stad heeft zo z'n eigen sfeer en bezienswaardigheden.

De mooiste ervaringen waren deze keer de Antelope Canyon, Horse Shoe Bend en
de trail in Bryce Canyon.

De inwoners van de USA zijn bijzonder vriendelijk en behulpzaam. Ook in het verkeer zijn ze erg hoffelijk.

De koudste dag was 16 graden in San Fransisco en de warmste 52 graden in Death Valley.

We hebben 4 verschillende auto's gereden, allen waren een Dodge i.v.m de ruimte voor 5 koffers.

In totaal 5589 kilometer afgelegd.

Onderweg hebben we in 14 verschillende hotels geslapen.

We hebben totaal meer dan 3000 foto's gemaakt.

Inmiddels heeft de heimwee naar de USA weer de kop op gestoken.... En daar is maar een medicijn tegen...
In de zomer van 2010 gaan we weer voor 3 weken naar Florida!

Dag 24. Los Angeles - Amsterdam

Woensdag 12 augustus.

Marcel haalt voor de laatste keer croissantjes voor het ontbijt.... We balen dat onze reis vanmiddag ten einde is. Na het ontbijt sluiten we de koffers, we laten Sam de piccolo komen en Marcel gaat de auto uit de garage halen. We checken uit, en worden uitgezwaaid door Sam.

We vliegen vanmiddag om 17.30 uur en moeten ons rond 14.30 op het vliegveld melden.
Het is 9.00 uur als we de snelweg opgaan richting Anaheim.

We willen nog graag de Christal Cathedral gaan bekijken.(de kerkdienst wordt elke zondagochtend op de TV in Nederland uitgezonden)
Tomtom geeft aan dat het een dik uur rijden is maar met de drukte op de weg doen we er toch ruim anderhalf uur over.
De kerk overtreft al onze verwachtingen... Wat is deze mooi zeg!































We lopen naar de ingang en worden verwelkomt door een Nederlandse vrouw die ons wil rondleiden. Met de drukte op de weg in ons achterhoofd denken we niet al te veel tijd meer te hebben en willen liever zelf rondkijken.




























We kletsen nog wat en spreken onze bewondering uit. Ze wenst ons een goede terugreis.
Net als we naar de tuinen willen gaan roept ze ons terug, de ramen/deuren gaan open en zo heb je een mooie doorkijk naar buiten, dat wilde ze ons nog even laten zien. We maken nog wat foto's en moeten dan echt gaan.
































Ook buiten in de tuin raken we niet uitgekeken. Er staan prachtige bijbelse beelden.

































We willen uiterlijk om 13.30 uur bij Alamo zijn om de auto in te leveren. Normaliter is het sleutel afgeven en wegwezen maar we hebben nog wat af te handelen van de 4 verschillende auto's en een vette rekening van het wegslepen.

Eenmaal weer op de snelweg is het weer druk en zelfs een afslag die we moeten nemen is afgesloten.














Maar klokslag half 2 staan we bij Alamo.
We handelen alles af bij de klantenservice en ze beloven onze onkosten binnen twee weken op de Visa terug te storten.

Dan stappen we in de shuttlebus naar het vliegveld en de chauffeur zet ons netjes bij de KLM balie af.

Het inchecken gaat vlot en gelukkig doen ze niet moeilijk over het gewicht van de koffers.
Daar zitten we dan.... wachten tot we mogen instappen.
















Als we eenmaal in de lucht hangen, zien we het aan de ene kant donker worden en aan de andere kant wordt het al weer licht. De lichten gaan uit en de luikjes van de raampjes gaan dicht. Dekentje, kussentje en snurken maar....

Aantal gereden kilometers: 216

Dag 23. Los Angeles

Dinsdag 11 augustus.

Nog een laatste volle dag in Los Angeles. We hangen vandaag de toerist uit en bezoeken de bekende plekken van de stad.
We rijden naar Hollywood en parkeren de auto op dezelfde plek als voorgaande jaren.
Van hieruit loop je zo de Walk of Fame op en we gaan op zoek naar de ster van Michael Jackson.


















Onderweg komen we nog wat filmsterren tegen....



























Maar uiteindelijk vinden we waar we voor gekomen zijn....
De hekken zijn inmiddels weggehaald en ook de bloemen zijn opgeruimd.
Hier legt Carmen d'r roos met tekst speciaal voor Michael. Als we later nog terug lopen zien we dat iedereen er netjes omheen loopt. Dat zijn echte Amerikaanse mentaliteiten!














De vorige keer zijn we in Replies believe it or not geweest maar nu willen we Madame Tussaud bezoeken.
Het is er niet druk en we kunnen op ons gemak alles bekijken.
We ontmoeten onze favorieten en gaan natuurlijk met ze op de foto.

Sven in Beverley Hills met Will Smith....


















Marcel trekt een sprintje met Neil Armstrong....














Ma swingt met Whoopi Goldberg....


















Ik met George....














Carry met een handafdruk van Michael....














Nou, dat was echt leuk om eens gezien te hebben. We lopen naar het Mann's Chinese Theatre. Hier gaan alle Hollywood films in premiere. Er zijn handen, voeten en handtekeningen in cement afgedrukt van de sterren die hier gedraaid hebben.
















We gaan hotdogs eten in een hippe tent. Marcel en Sven kunnen de bedrijfskleding van de meisjes die bedienen wel waarderen, hotpants en blote navels...

Dan gaan we naar het winkelcentrum dat deels overdekt en deels in het zonnetje ligt. Hiervandaan heb je mooi uitzicht over de heuvels van Hollywood en zien we de bekende letters staan.
We lopen op ons gemak wat rond. Er is een gezellige sfeer en live muziek.
Ik twijfel nog over een leuke tas wel of niet te kopen maar laat hem uiteindelijk toch hangen. Eigenlijk heb ik nog niets voor mezelf gekocht... De tijd gaat dringen want morgen gaan we al naar huis. Maar om nou te kopen om het kopen is ook zo wat.


















Als we uitgekeken zijn halen we de auto weer op en maken een ritje door Beverley Hills. We zien mooie huizen maar de allermooiste zijn afgeschermd met bomen of hekken. Natuurlijk nemen we ook een een kijkje op Sunset Boulevard en Rodeo Drive.
Hier blijft het bij etalages kijken. Zo aan het einde van de vakantie moet je toch een beetje op de centjes letten...

















We rijden terug naar het hotel en dat ligt niet ver van de jachthaven en ook daar gaan we nog een kijkje nemen.
Het is hier zeer rustig, op de meeuwen en pelikanen na, die maken me daar een kabaal!















We rijden terug naar het hotel want het zwembad moet nog worden uitgeprobeerd....
Als we een lekker bedje hebben blijkt het toch wel erg fris in de wind. Sven en Carmen vermaken zich nog even maar wij houden het voor gezien.
Dan is het de hoogste tijd om de koffers in te pakken en de auto leeg te ruimen.

Vanavond doen we nog maar een rondje bij de Denny's, dit kunnen we aanlopen, ligt vlakbij het hotel.

Onze laatste nacht in Amerika....

Aantal gereden kilometers: 102

Dag 22. Santa Maria - Los Angeles

Maandag 10 augustus.

Als ik mijn ogen open doe zie ik dat Carmen er niet meer ligt.... Ze is in de vensterbank gaan liggen met een dekentje! Er is een erker in de hotelkamer en die kijkt uit op het zwembad. In de erker liggen zitkussen en daar heeft ze op geslapen?
Die spoort niet helemaal maar ze had er zo haar eigen plekje van gemaakt.
Vandaag wordt haar dag... We gaan naar Neverland waar haar zo geliefde Michael Jackson zijn landgoed had. Enkele weken geleden is deze ster plotseling overleden en Carmen wil daar heel graag nog een kijkje nemen.
Het is een kleine 40 kilometer landinwaarts en gaan op weg. We rijden tussen de wijngaarden en bergen naar Los Olivos.
Het is een klein dorpje en slaan de weg naar de ranch in. Na ongeveer 3 kilometer komen we bij het hek van Neverland.














Toch wel raar om hier te staan.... er hangen en liggen nog wat afscheidsbrieven en knuffels van fans die hier zijn geweest.
Voor Carmen een emotioneel moment, ze hangt haar poster op met de tekst:
Michael I miss you, I love you for ever...


















Voor Sven hoeft al die poppenkast niet zo en hij denkt er het zijne van...














We stappen de auto in en zijn toch wel blij dat we dit gezien hebben.
Via het Deense plaatsje Solvang rijden we naar Santa Barbera.
We parkeren de auto en gaan wat rondkijken in de winkelstraten. Carmen koopt nog een rode kunstroos om morgen bij de ster van Michael te leggen.
We zien leuke handbeschilderde borden en schaaltjes maar helaas, die kunnen echt niet mee in de koffer.
We nemen nog een lekker broodje bij de Subway en lopen weer terug naar de auto.

Dit wordt het laatste stuk langs de kust! Rond half 3 komen we aan bij de pier van Santa Monica. Wat is dit toch een echt Amerikaans strand! Op de pier natuurlijk de kermis en de gezellige kraampjes.

































We lopen naar Santa Monica Mainstreet. Dit is een gezellige winkelstraat met terrasjes en winkels van de bekende merken.
In het midden staan leuke dino's die van buxussen gemaakt zijn.
















Als we uitgekeken zijn rijden we naar het hotel dat ligt nog op een half uurtje rijden. Dit zal onze laatste bestemming zijn. We slapen de komende twee nachten weer in het Hilton Airporthotel waar we onze reis ruim 3 weken geleden ook zijn begonnen.

Vanavond eten we bij Sizzler... De vrouwen nemen gegrilde zalm en de mannen gaan voor een New York strip. Hadden ze deze keten ook maar in Nederland...

Carmen heeft haar roos al klaar liggen....














Aantal gereden kilometers: 314

Dag 21. Monterey - Santa Maria

Zondag 9 augustus.

Onze kamer grenst aan de parkeerplaats van het hotel. Afgelopen nacht heeft er een auto-alarm staan loeien.... We hebben geen oog dicht gedaan!
We ontbijten op het terras bij de receptie heerlijk in het ochtendzonnetje.
Daarna gooien we de tank nog maar eens vol en gaan weer op weg.

In Monterey staat een van de oudste missieposten van Californie, hier gaan we natuurlijk een kijkje nemen.
Het valt niet mee voor de Tomtom om het juiste adres te vinden, maar na tig rondjes en wat navraag hebben we het toch gevonden.
Het is zondag en er begint net een dienst, zo krijgen we iets van de sfeer mee.














Het ziet er allemaal heel romantisch uit.
















Ook het kerkhof is de moeite waard om even langs te lopen.














Dan is het tijd om aan de US1 te beginnen...Dit schijnt de mooiste weg van Amerika te zijn? We hebben er hoge verwachtingen van.
We zien de mooie kustlijn en de mist op de zee hangen. Dit is echt heel mooi.
















Bij Big Sur rijden we het Julia Pfeiffer Statepark binnen. We gaan hier een flinke wandeling door het bos maken naar een verborgen waterval.
Marcel, Sven en Carmen lopen voorop en het wordt al gauw erg heuvelachtig.
Ma en ik beginnen rustig en kletsen er lekker op los. Al na een kilometer laat onze conditie het afweten en puffen we alleen nog naar elkaar. Om de paar minuten vragen we ons af of die waterval de moeite wel waard is? Op een gegeven moment moeten we een flinke berg op en ik zie een paadje omhoog om de weg af te snijden.
Het is nogal stijl maar ik ben als eerste boven. Ma staat te kijken en denkt, wat dochter kan, kan ik ook en klimt omhoog. Natuurlijk sta ik haar aan te moedigen en als ze bijna boven is glijden haar slippers weg.... Ze rolt naar beneden door het donkere zand. Als ze met haar rug naar me toe op haar kont zit en moet lachen weet ik dat het goed met haar gaat. Dan draait ze zich om en ik zie mijn moedertje van kop tot teen onder het zwarte zand zitten! Ik moet zo lachen, we komen niet meer bij! Mijn blaas kan het allemaal niet meer aan en ik voel mijn eigen watervalletje zo langs mijn blote benen omlaag sijpelen. Intussen geen spoor meer van onze medereizigers te bekennen. Dan maar wachten tot ze terug komen. Die waterval kan ons gestolen worden.
Gelukkig duurt het niet zo heel lang en we vertellen ons verhaal. We lopen met zn allen terug. Natuurlijk ligt mijn koffer onderop in de auto en valt het niet mee om schone kleding te pakken. Marcel kan de humor er niet van in zien.
Gelukkig kunnen we ons wassen in de toiletten van het restaurant en even later zitten we weer schoon in de auto!


















We rijden weer langs de kust en zien de zeehonden/koeien op het strand liggen.
Echt heel leuk. Als we uitstappen voor wat foto's is het best koud. De mist blijft maar boven het water hangen.














Wat een schatjes....














We overnachten in Santa Maria Inn, het oudste hotel van de stad. Volgens ons ook het mooiste van de stad.... We hebben weer een prachtige kamer.
De badkamer is poepchique! Na ons avontuur van vanmiddag is dit een welkome luxe....
















We eten aan de overkant bij een steakhouse. Zulk lekker knoflookbrood hebben we nog niet eerder gekregen, mmmmm
Dan is er weer een dag voorbij... Voor we het weten is het einde van onze reis nabij....














Aantal gereden kilometers: 327